بسمه تعالی

13 رجب المرجب سالروز میلاد مولود کعبه حیدر کرار امیرالمؤمنین(علیه السلام) را به محضر اهل بیت عصمت و طهارت(علیهم السلام) مخصوصا امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف) و پیروان راستین آن حضرت(علیه السلام) تبریک و تهنیت عرض می نماییم.

اینم یه حدیث زیبا از مولای خوبمان حضرت علی(علیه السلام) البته حدیث یکم طولانیه که تو دو تا پست گذاشته میشه.

قَالَ جَابِرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْأَنْصَارِیُ‏ كُنَّا مَعَ أَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ ع بِالْبَصْرَةِ فَلَمَّا فَرَغَ مِنْ قِتَالِ مَنْ قَاتَلَهُ أَشْرَفَ عَلَیْنَا مِنْ آخِرِ اللَّیْلِ‏ فَقَالَ مَا أَنْتُمْ فِیهِ فَقُلْنَا فِی ذَمِّ الدُّنْیَا فَقَالَ عَلَامَ تَذُمُّ الدُّنْیَا یَا جَابِر ثُمَّ حَمِدَ اللَّهَ وَ أَثْنَى عَلَیْهِ وَ قَالَ أَمَّا بَعْدُ فَمَا بَالُ أَقْوَامٍ یَذُمُّونَ الدُّنْیَا انْتَحَلُوا الزُّهْدَ فِیهَا الدُّنْیَا مَنْزِلُ صِدْقٍ لِمَنْ صَدَقَهَا وَ مَسْكَنُ عَافِیَةٍ لِمَنْ فَهِمَ عَنْهَا وَ دَارُ غِنًى لِمَنْ تَزَوَّدَ مِنْهَا مَسْجِدُ أَنْبِیَاءِ اللَّهِ وَ مَهْبِطُ وَحْیِهِ وَ مُصَلَّى مَلَائِكَتِهِ وَ مَسْكَنُ أَحِبَّائِهِ وَ مَتْجَرُ أَوْلِیَائِهِ اكْتَسَبُوا فِیهَا الرَّحْمَةَ وَ رَبِحُوا مِنْهَا الْجَنَّة...

ترجمه: جابر بن عبد اللَّه انصارى گوید: ما در بصره با امیر مؤمنان (علیه السّلام) بودیم. چون از پیكار مخالفان آسوده شد در دیرگاه شب به ما سركشى كرد و فرمود: در باره چه گفتگو مى‏كنید؟

گفتیم: در نكوهش دنیا. فرمود: اى جابر دنیا را بر چه (پایه و از چه زاویه‏اى) نكوهش‏ مى‏كنى؟

آنگاه خدا را سپاس گفت و بر او ستایش كرد و فرمود: اما بعد:

مردمانى كه دنیا را نكوهش مى‏كنند و بى‏میلى و زهد در آن را به خود مى‏بندند به چه چیز توجه دارند؟ دنیا براى آن كس كه به راستى دریابدش منزل راستى و براى آن كس كه از آن فهم و پند آموزد، خانه عافیت و براى آن كس كه از آن توشه (آخرت) برگیرد سراى ثروت (و بى‏نیازى) است.

سجده‏گاه پیامبران خدا و فرودگاه وحى او و نمازگاه فرشتگان و باشگاه یاران و بنگاه دوستداران اوست، و در آن رحمت (خدا را) به دست آرند و بهشت را به سود برند. پس اى جابر، كیست كه دنیا را نكوهش كند؟ با آنكه (دنیا) به فرزندان خویش اعلام كرده و ندا رسانده كه سپرى‏شونده است و خود را به صفت فانى (و نابودشونده) توصیف كرده و با آزمون خود بلا را نمایش داده و به شادمانى خود شادمانى را برانگیخته، براى ترساندن و تشویق، (شب هنگامى) به مصیبت و اندوه رفته و بامدادانى به نعمت و عافیت باز آمده است، (فقط) گروهى، بگاه پشیمانى، نكوهشش كنند.

به همگان، به درستى خدمت نموده‏ و بدانان یادآورى كرده تا به یاد دارند و اندرز داده تا پند گیرند و بیم داده تا بترسند و تشویق كرده تا دلبسته شوند. پس اى نكوهشگر دنیا كه هم بدان فریفته‏اى! كى دنیا نزد تو شایسته نكوهش بوده و كى تو را به خود فریفته است؟ با به خاك كردن پدران پوسیده استخوانت؟ یا به گور نمور سپردن مادرانت؟ چه بسیار بیمارانى را كه به دست خود پرستارى كردى و به كف خود دوا دادى، برایشان نسخه دارو گرفتى و پزشكان را بر سرشان خواندى و به مقصود خود نرسیدى و نیازت برنیامد (و شفا نیافتند). دنیا خود را بدان برایت نمایش داد و با (نشان دادن) حال آن بیمار حال فرداى خودت را به تو نمود كه دوستانت سودیت نرسانند و فریادت به جایى نرسد...

ادامه در پست بعد...


 

 

 

 

 



برچسب ها :
میلاد حضرت علی(ع) ,  حضرت علی(ع) ,  حدیثی بسیار زیبا از حضرت علی(ع) ,  امیر المؤمنین(ع) ,  سیزده رجب , 

موضوع :
اهل بیت(علیهم السلام) ,