جمعه هشتم

دلم گرفته از این جمعه های تكراری

كه بی حضورِ تو هر هفته می شود جاری

چقدر جاده وصلت ترك ترك شده است

سحابِ رحمتِ حق كِی دوباره می باری؟

شنیده ایم كه وقتی ز راه می آیی

درونِ باغچه گل های تازه می كاری

به ما امیدِ هدایت مبند خود باید

موانعِ فرجت را ز راه برداری

برای ما به خداوند تا كه رو بزنی

دمی كه ما همه خوابیده ایم بیداری

خودت دعای فرج را برای خویش بخوان

دعای ما كه برایت نمی كند كاری

اگر چه زحمتتان نیست آرزو دارم

به خاكِ كرب و بلایم به خاك بسپاری






برچسب ها :
شعر امام زمان(عج) ,  امام زمان(عج) ,