بسمه تعالی

13 رجب سالروز ولادت با سعادت تنها مولود کعبه حیدر کرّار، کرّار غیر فرّار، مولای متقیان حضرت امیر المؤمنین(علیه السلام) را به ساحت اهل بیت عصمت و طهارت(علیهم السلام) مخصوصا امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف) و همه محبین حضرت تبریک و تهنیت عرض می نماییم.

شعر زیبای ولادت امیر المؤمنین(علیه السلام) از شمس اصطهباناتی

چون صبح فردا آفتاب از كوه بطحا سر زند

روح القدس بهر خبر، الله اكبر بر زند

اوّل حصار كعبه را پیراهن دیگر زند

وانگه درون خانه را آیین زیباتر زند

لوحی به شكل یا علی بر بام و بر سردر زند

نقشی برای جای پای دوش پیغمبر زند

بر مشركان چشمك زند، لب­خند بر خیبر زند

یعنی رسید آن كو كز او نسل عدو گردد تلف!

ــــــــــــــــــــــــــــــــ

بانوی آفاق آن كه داشت پوشیده از تقوی جسد

دور از جناب عفّتش دست بد و چشم حسد

تَبَّت یَدا اعداش ‌را بسته به حَبلٌ مِن مَسَد

چون آفتاب آن شیر زن افتاده در برج اسد

هم شیر حق را حامله، هم نام او بنت اسد

دُرّ ولایت را بُدی این نازنین گوهر، صدف!

ــــــــــــــــــــــــــــــــ

روزی كه با عجز و نیاز بر طوف مسجد زد قدم

دریافت بر خود حضرتش از درد زاییدن الم

می‌جست از فرط حیا، خلوت‌سرایی محترم

در بارگاه كبریا برداشت دستی لاجرم

چون لایق شأنش نبود زایشگهی غیر از حرم

آمد ندای اُدخُلی او را ز حیّ ذوالكرم

یعنی تو غیر از مریمی باز آ و زین درگه مَرَم

خاص تو و فرزند تست، ركن و مقام و مُزدَلَف!

ــــــــــــــــــــــــــــــــ

این خانه را باید خدا یك روز معماری كند

آدم بنایش بر نهد، نوحش پرستاری كند

وانگه خلیلش با پسر تا سقف حجّاری كند

آن یك در و بامش نهد،وآن نقش و گچ‌كاری كند

هر یك ز آبای رسول، پس خانه­سالاری كند

كامروز اندر خانه‌اش یك میهمان­داری كند

وز این گرامی میهمان امری عجب جاری كند

پس نقشه‌های ماسَلَف بُد بهر این زیبا خَلَف!

ــــــــــــــــــــــــــــــــ

چون دید صاحب خانه را از میهمان اكراه، نی

شد با اجازت در درون آن­جا كه كس را راه، نی

جز هیبت یزدان كسی دربان آن درگاه، نی

غیر از عنایات خدا با او كسی همراه، نی

وز آن پذیرایی كسی غیر از خدا آگاه، نی

حرفی در آن محرم‌سرا جز بای بسم الله، نی

جز طفلك تسبیح خوان هم‌صحبتش دل‌خواه، نی

آن میزبان این میهمان،نازم به این مجد و شرف!

ــــــــــــــــــــــــــــــــ

چون آرمید آن میهمان باب حرم مسدود شد

آثار هر نامحرمی هر جا كه بُد نابود شد

بر عقل و وهم و چشم و جان، ره بسته و مسدود شد

از بس جهان شد بی‌صدا گفتی جهان مفقود شد

هر خوان كه مهمان خواستی با لطف حق موجود شد

پس نور باران دامنش زانوار آن مولود شد

مولود او مشهور شد، میلاد او مسعود شد

از شرم، خور شد مُنكَسَف، وز بیم خود مه در خَسَف!

ــــــــــــــــــــــــــــــــ

تا خانه­زاد كبریا بنهاد اندر خانه پا

هم بیت و هم ركن و مقام، هم مروه هم كوه صفا

هم دامن بنت اسد هم چاه زمزم هم منی

شد قبله­ی اهل زمین، شد برتر از هفتم سما

معنای تكبیر آشكار، شد از حریم كبریا

هم خانه­زادست این پسر هم خانه هم خانه خدا

كامروز والا مقدمش شد فخر این عالی‌سرا

زین خانه زاد آمد قلم در وصف و در تحریر، جف!


Image result for ‫ولادت حضرت علی‬‎



برچسب ها :
میلاد امیر المؤمنین(ع) ,  حضرت علی(ع) ,  شعر , 

موضوع :
اهل بیت(علیهم السلام) ,