جمعه سی و هشتم

دلم گرفته شبیه هوای بارانی

قنوت اشک دلم ربنای بارانی

نشانده است فراغت مرا به خاک سیاه

به گِل نشانده مرا جمعه های بارانی

به حرمت لب خشک حسین رحمی کن

به چشمهای ترِ این گدای بارانی

بساط گریه فراهم شده میان دعا

دو قطره اشک حقارت دعای بارانی

دل سیاه مرا نیز می برد معراج

نوای روضه و این های های بارانی

چه داغ ها که به قلب رباب زد باران

به خیمه ها چو نشد باز پای بارانی

دعا نکرد مگر؟ پس چرا نباریدی!؟

گرفت داخل خیمه عزای بارانی



برچسب ها :
امام زمان(عج) ,  شعر امام زمان(عج) , 

موضوع :
جمعه های بدون امام زمان(عج) ,